DUSZPASTERSTWO RODZIN DIECEZJI SIEDLECKIEJ

Spotkanie formacyjne pracowników poradni życia rodzinnego
z Ks. Biskupem Z. Kiernikowskim

Rozpoczynając kolejny rok pracy poradnianej i formacyjnej 2010/2011, pracownicy poradni życia rodzinnego z naszej diecezji spotkali się z Biskupem Ordynariuszem Zbigniewem Kiernikowskim. W spotkaniu, które odbyło się przy parafii św. Józefa w Siedlcach w dniu 4 września 2010 roku, udział wzięli dekanalni duszpasterze rodzin oraz świeccy doradcy życia rodzinnego i inni pracownicy poradni z terenu diecezji. Wszystkich przybyłych powitał Dyrektor Duszpasterstwa Rodzin Diecezji Siedleckiej (DRDS) ks. dr Jacek Sereda, zapowiadając jednocześnie wystąpienie Biskupa Siedleckiego.

Bp Z. Kiernikowski w swojej katechezie skupił się na kwestii życia. Rozpoczynając ją zauważył, że świat współczesny zdominowało wiele niepoprawności i błędów w obszarze przekazywania życia, a przede wszystkim w dziedzinie odniesienia do życia. W tym duchu osadzone są takie postawy i myślenie jak np.: „mam prawo do dziecka”, „jestem panią swojego brzucha”, koncepcja zapłodnienia pozaustrojowego in vitro, mentalność antykoncepcyjna, itp. Wszystkie one sprowadzają się do tego, że człowiek przejmuje i wchodzi w prerogatywy samego Boga, tzn. zaczyna decydować o życiu, mieniąc się jego panem i władcą. Postawy te nie są zjawiskiem wyłącznie współczesnym ani niczym nowym. Swoje źródło mają w grzechu pierworodnym, którego istotą jest przekonanie, że Bóg zakazując czegoś człowiekowi, kieruje się przy tym pragnieniem pozbawienia człowieka życia albo jakiejś przyjemności życia. Człowiek, który zgrzeszył, nie postrzega już Boga jako źródło życia, ale jako swojego konkurenta i wroga. Biblijne opisy stworzenia z Księgi Rodzaju pokazują jednak, że na początku stworzenia było zupełnie coś przeciwnego. Bóg – Twórca i Pan życia, pozwala człowiekowi w raju kosztować owoców z drzewa życia, zakazuje jednak spożywania owoców z drzewa poznania dobra i zła. Grzech zmienia diametralnie tę perspektywę i wprowadza zamęt w dziedzinę życia i odniesienia do jego źródła czyli Boga.
Bp Kiernikowski zauważył, że istotnych problemów w dziedzinie życia nie rozwiąże żadne ustawodawstwo ani ludzkie prawa. Problem bowiem jest znacznie głębszy, a Biblia ukazuje nam jego istotę. Chodziło by bowiem nie tyle o tworzenie ideologii życia, jakiegoś kultu życia i bronienie go dla samego siebie, ale o to, aby uczyć się i prowadzić innych do budowania świadomości właściwego odniesienia do źródła życia czyli Boga. Zadanie to jest w sposób szczególny istotne w pracy poradni życia rodzinnego. Pracownicy poradni – zdaniem bpa Kiernikowskiego – powinni kształtować u ludzi właściwe odniesienie i relację do Boga. Każdy z doradców i pracowników poradnictwa, stosownie do swoich kompetencji i umiejętności, idzie z tą misją do ludzi, mając do tego mandat Kościoła. Przygotowanie do małżeństwa i pomoc rodzinie, jako jedne z najważniejszych zadań pracy poradni życia rodzinnego, osadzone są w paradygmacie kształtowania u ludzi właściwego podejścia do życia. Tak postępując mamy uczyć innych relacji do Boga, który jest Panem życia. Ta właściwa relacja pozwala nam przeżywać trudności, cierpienia i każdą ofiarę – przecież tak nieodłączne od rzeczywistości życia małżeńskiego i rodzinnego – jako paradoksalnie tracenie własnego życia po to, aby ono mogło faktycznie istnieć. Nie da się bez tracenia i ofiary z własnego życia wejść w związek małżeński i żyć z drugą osobą, nie da się bez tego wychować dzieci, zrozumieć i przeżyć trudności oraz cierpień, ani zgodzić się na umieranie i odejście kogoś, kogo bardzo kochamy. Jak widać, wszystkie te momenty tracenia życia w oczach świata, w rzeczywistości dzięki właściwej relacji do Boga – źródła życia, stają się doświadczeniami i momentami wzrostu człowieka oraz wprowadzają go na drogę przemiany i nawrócenia.
Kiedy mówimy o obronie życia – zaznaczył Ksiądz Biskup – musimy pamiętać, że chodzi nie o obronę życia jako takiego, czy dążenie tylko do pewnych uregulowań prawno – administracyjnych – choć i one są bardzo ważne, ale przede wszystkim chodzi o obronę określonej koncepcji życia – chrześcijańskiej koncepcji życia. Człowiek wiary nie pochwala czynów złych: aborcji, zabijania człowieka, eutanazji, itp., ale też rozumie, że Bóg poprzez te drastyczne wydarzenia może kogoś wprowadzić na prawdziwą drogę ocalenia życia – drogę nawrócenia. W tym sensie trzeba nam pracować nad formacją ludzi do małżeństwa, gdyż – jak się wyraził Bp Kiernikowski – za dużo w naszych katolickich Kościołach mamy ślubów niekatolickich, czyli osadzonych na pogańskiej koncepcji życia. Katecheza Bp Kiernikowskiego rozpoczęła dyskusję i wymianę poglądów pomiędzy uczestnikami spotkania.

Następnie głos zabrał ks. dr Tomasz Czarnocki, który jest sędzią i oficjałem Sądu Biskupiego w Siedlcach. Prelegent zaznaczył, że wielu ludzi przychodzi do sądu kościelnego z błędnymi założeniami, domagając się „kościelnego rozwodu”. Utarło się nawet przekonanie, że udzielanie takich „rozwodów” jest jednym z ważniejszych zadań sądów kościelnych. Ksiądz Oficjał przypomniał, że sąd kościelny ma za zadanie przede wszystkim strzec depozytu nauki katolickiej o małżeństwie, a w tym szczególnie o nierozerwalności małżeństwa. Oznacza to, że zadaniem kościelnych instytucji sądowych jest obrona nierozerwalności małżeństwa i zbudowanej na nim rodziny. Niekiedy jednak dochodzi do takich sytuacji, iż trudności w małżeństwie prowadzą małżonków do złożenia w sądzie kościelnym wniosku o stwierdzenie nieważności małżeństwa.
Ks. Czarnocki zwrócił wszystkim uwagę, szczególnie duszpasterzom rodzin, na poprawne wypełnianie w kancelarii parafialnej dokumentów związanych z przygotowaniem do małżeństwa, gdyż później, w przypadku kwestii trudnych, ma to bardzo duże znaczenie. Prosił też wszystkich, aby jak najwięcej ofiarowali swojego czasu na rozmowę – czy to przy okazji spotkań w kancelarii parafialnej, czy poradni – kandydatom do małżeństwa. Wielu młodych ludzi nie rozumie katolickiej wizji małżeństwa i spokojnie trzeba im to wyjaśniać. Zauważył też, że jedną z częstszych trudności prowadzących do rozwodu są problemy w komunikacji małżeńsko – rodzinnej.
Po tych wystąpieniach miała miejsce dyskusja, którą otworzył ks. Sereda. Padło w niej wiele ciekawych sugestii i spostrzeżeń, które powinny usprawnić i ulepszyć pracę poradnianą w naszej diecezji. M.in. pani mgr Anna Kiendziora, reprezentująca poradnię w Międzyrzecu Podlaskim, nakreśliła wiele obszarów w pracy poradnianej i przygotowaniu do małżeństwa „kulejących” w naszej diecezji i wymagających zmiany. Zwróciła uwagę m.in. na stosowanie przestarzałych i mało estetycznych pomocy dydaktycznych w poradniach, konieczność pogłębiania wiedzy i formacji przez doradców oraz na istniejące trudności w komunikacji pomiędzy poradniami a parafiami oraz konieczność pogłębienia współpracy pomiędzy kapłanami a świeckimi.
Ks. Dyrektor DRDS ustosunkowując się do tych postulatów, uwag i spostrzeżeń zapowiedział, że wraz ze styczniem 2011 roku, pragniemy wprowadzić ujednolicenie przygotowania do małżeństwa w całej diecezji. Oprócz obowiązkowego zgłoszenia się narzeczonych do kancelarii parafialnej na trzy miesiące przed planowaną datą ślubu i wizyty w poradni życia rodzinnego, wszystkich narzeczonych będzie obligowało uczestnictwo w kursie przedmałżeńskim składającym się z ośmiu katechez. Tematyka i treść tych katechez zostanie jeszcze w tym roku wydrukowana i przekazana osobom, które będą prowadziły te katechezy, a więc księżom i pracownikom poradni rodzinnych. Ks. Sereda poinformował także zebranych, że trud przygotowania do małżeństwa podejmą także diecezjalne domy rekolekcyjne.
Oprócz tego, zamierzeniem DRDS jest, aby w większych ośrodkach naszej diecezji powstały poradnie z bardziej kompleksową ofertą pomocy i pracy na rzecz rodzin. Taka poradnia działa już w dekanacie międzyrzeckim, a kierują nią pani mgr Anna Kiendziora. Działania w tym kierunku koordynuje w Białej Podlaskiej o. dr Piotr Zajączkowski OFMCap.; czynione są również prace w Garwolinie oraz zaawansowany jest proces tworzenia Specjalistycznej Diecezjalnej Poradni Życia Rodzinnego w Siedlcach. Uczestnicy spotkania zostali także poinformowani, że obok tych licznych inicjatyw DRDS w przyszłym roku planowany jest Diecezjalny Dzień Rodziny, który ma odbyć się w Parczewie 8 maja 2011 roku. Z racji przypadającej w 2011 roku okrągłej 30 rocznicy ukazania się papieskiej Adhortacji o rodzinie Familiaris consortio, ks. Sereda zaapelował, aby na poziomie dekanatów i parafii uczczono tę rocznicę poprzez podjęcie różnych inicjatyw i działań promujących rodzinę i wartości rodzinne.

Zastępca kierownika DRDS, ks. mgr Marek Andrzejuk, przypomniał zgromadzonym o rekolekcjach małżeńskich organizowanych przez DRDS oraz Domowy Kościół. Na zakończenie spotkania głos zabrał odpowiedzialny za formację pracowników poradni rodzinnych, ks. mgr lic. Henryk Góral, który przedstawił program pracy formacyjnej na rok duszpasterski 2010/11. Oprócz spotkań formacyjno – szkoleniowych, nowością od tego roku duszpasterskiego będą specjalne rekolekcje przeznaczone dla pracowników poradni życia rodzinnego. Pierwszym tego typu rekolekcjom zaplanowanym na luty 2011 roku będzie przewodniczył ks. dr Grzegorz Pyźlak, kapłan naszej diecezji pracujący jako adiunkt przy katedrze Duszpasterstwa Rodzin KUL. Ks. Henryk zachęcał doradców do aktywniejszego wysiłku nad podnoszeniem kwalifikacji i umiejętności oraz unowocześnianiem środków dydaktycznych, którymi się posługują. Została także przekazana informacja o planowanym nadaniu doradcom w bieżącym roku duszpasterskim misji kanonicznej i ujednoliceniu procedury nadawania tej misji nowym kandydatom na doradców życia rodzinnego.

Na zakończenie ks. dyr. DRDS Jacek Sereda podziękował wszystkim za przybycie na spotkanie i aktywny w nim udział. Zebranie uwieńczyła wspólna modlitwa i agapa.

ks. Henryk Góral

foto: ks. Mateusz Czubak